Skip to main content

म यस्तै ठिक छैन र ?

 म यस्तै ठिक छैन र ?  कहिलेकाही साथीहरुले रक्सीको बोतल हातमा थमाउँदै भन्छन ,  "पिइ यार एकबारको जुनी हो ट्राइ नि मार्दैनस? " अनि म भनिदिन्छु 'हैन यार म यतिकै ठिक छु ।' जब म इन्कार गर्छु अनि भन्छन् ,"के जिन्दगी जिउँछस यार तँ ? कहिले जिउँछस ,कहिले खुल्छस ?"  साथी हो मलाई यस्तै जिन्दगी ठिक छ । म जस्तो छु आफूलाई त्यस्तै ठिक लाग्छ । त्यसो भन्दैमा तिमीहरु गलत छौ भन्न खोजेको चाहि हैन नि फेरी ।तिमीहरुको पनि आफ्नो रोजाइ हुन्छ , आफ्नो सोख हुन्छ, तिमीहरुको जिन्दगीमा तिमीहरुको जिउने तरिका । म तिमीहरुसँग तिमीहरुकै अवस्थामा जिईदिन सक्छु , बिना कुनै मदिरा सेवन पनि । कहिलेकाही आफ्नै नजिकका साथीहरु देख्छु , कतै पढेर पनि त्यस्तै कहानीहरु भेटाउँछु ,  महिनौँ पिच्छे , बर्षै साल फरक फरक सम्बन्धमा गाँसिएको । फरक फरक मान्छेसँग  जोडिएको । अनि कहिलेकाही मलाई भन्नु हुन्छ केटा /केटी साथी दुबैले , "अहिले सम्म गर्ल्फ्रेन्ड बनाएको छैनस ?"  जस्तै ,नबनाएर , नभएर , मैले कुनै ठुलै गल्ती गरेँ ।  अनि म भनिदिन्छु , 'समय आउला नि यात हरेक कुराको ।'  मेरो कुरालाई सुने नसुने झैँ गरे...

गुड मर्निङ मेरो प्यारो बूढो

बिहानको सात नबज्दै उनको फोन आउथ्यो सधैं। म निन्द्रामा नै उनको फोन उठाउँथे। उता बाट उनको आवाज आउथ्यो "गुड मर्निङ मेरो प्यारो बूढो, उठ्ने बेला भएन?"

म आधा निन्द्रामा नै अल्छे श्वरले जवाफ दिन्थे " गुड मर्निङ बुढि, यति राती नै उठ्दिन म त जाडोमा।"

उनी अलिक कडा श्वरमा भन्थिन "राती नै अरे ? घाम लागि सके बाहिर, म त चिया पिउंदै छु।"

म प्रेमिल श्वर बनाउदै भन्ने गर्थेँ "एक्लै पिएको ? मलाइ खै त ?"

उनी चिया पिएको "सुरुप्प"आवाज निकाल्दै भन्थिन "इ लिनुस।"

म पनि साँच्चिकै चिया पिएको झैँ आवाज निकाल्दै भन्ने गर्थेँ  "मीठो, मेरि प्यारीको जुठो चिया।"

उनी खुशी हुँदै भन्थिन " पछि एउटै कपमा पिउँला है बुढाबुढी ?"

म मुस्कुराउदै जवाफ दिन्थेँ "हवस हजुर।"

उनी खुशी हुंदै मायालु श्वरमा आग्रह गर्दै भन्थिन "अब चाहिँ उठ्नु त बुढा, धेरै अल्छे नहुनु।"

उनी संग कुरा गर्दा गर्दै मेरो पनि निन्द्रा लगभग हटि सकेको हुन्थ्यो तर पनि म लाडे श्वर बनाउँदै भन्थे " एक पटक माया गर अनि मात्र उठ्छु।"

उता बाट आवाज आउथ्यो "उम्मा…"

हो! यसरी नै मेरा हरेक दिनको सुरुवात हुने गर्थ्यो। लाग्थ्यो मलाइ ब्युंझाउने अनि उठाउने जिम्मा उनैले लिएकी छिन।

आज, समयको लामो अन्तराल पछि पनि उनले मलाइ उठाउन  भने छोडेकी छैनन । तर अचेल उनी, सपना बनेर आउँछिन अनि मध्यरात मै ब्युँझाइ दिन्छिन  फेरि निदाउन नसक्ने गरि । 




Comments

Popular posts from this blog

एउटा मान्छे !

 चाहिन त धेरै मान्छे चाहिन्छ , सबैको आफ्नो  भाग हुन्छ जिन्दगीमा,  सबैको आफ्नै महत्त्व हुन्छ । तर , हो त्यही एउटा मान्छे त चाहिन्छ जिन्दगीमा , जो सँग नजिक भइयोस जसरी अरु कसैसँग नभइयो , जो सँग यसरी कुराहरु सुनाइयोस जस्तो अरु कसैसँग नसुनाइयोस , जति नै हावा भइयोस , जति नै यी अनि यस्ता कुराहरुबाट टाढा बस्न खोजियोस  एक न एक दिन जिन्दगीले खोज्छ त्यो मान्छे  महसुस त हुन्छ हुन्छ अब त चाहिन्छ जिन्दगीमा त्यस्तो मान्छे भन्ने , त्यो मान्छे यस्तो हुने छ नि  जसले तिम्रो हरेक कुरालाई स्वीकार्ने छ ,  तिम्रो बिगत देखि आज सम्म , त्यो मान्छे यस्तो हुने छ जसले  तिम्रो सानो सानो कुरामा धेरै सोच्ने कुराबाट दिक्क हुने छैन  त्यसले बुझ्ने छ तिम्रो अवस्था अनि सम्हाल्ने छ त्यही अवस्था अनुसार तिमीलाई । त्यो मान्छे यस्तो हुने छ जसले  तिमीलाई बदलेर भन्दा पनि तिमी तिमी हुनुमा  स्वीकार्ने छ ,  त्यसले छोड्ने छैन तिमीलाई समस्याहरूसँग एक्लै लड्न ,  तिम्रो समस्याहरुलाई आफ्नो मानेर मिलेर हल गर्न प्रयासरह रहने छ सधैं । त्यो मान्छे यस्तो हुने छ जसले  जसले त...

उसँग का सपना

 "सम्झिन्नस अचेल उसलाई ?" 'अँह सम्झन्न ।' "झुट नबोल के । तेरो जिब्रोले झुट बोलेपनि तेरा  आँखाहरुले प्रष्ट बोलिरहेका छन,सम्झन्छस कि सम्झन्नस भन्ने।" 'सम्झेर के गर्नु , सम्झन्छु भनेर चाहि के गर्नु ? आफ्नो बाटो रोजेर  जानेलाई ?' "कुराकानी हुन्न अचेल ? बोलाउँदैनस ? उसले बोलाउँदिन ?"  ' हुन्छ कहिलेकाही । उसैले बोलाउँछे । कुराकानी नि हुन्छ तर खै पहिलाजस्तो केही हुँदैन । त्यही सन्चो बिसन्चो , यस्तै । औपचारिकता जस्तै ।  म बिना नि कति धेरै खुसी देख्छु अनि मलाई चाहि बोलाउन मन लाग्दैन ।'  " खै यार अचम्म लाग्छ तिमीहरु कसरी छुटियौ, तँ उसैको लागि अनि ऊ तेरै लागि  बने जस्तै लाग्थ्यो। "  ' हेहे... सोचेजस्तो कहाँ  हुन्छ र साथि सम्बन्ध । एउटाले आफ्नो पुरै दिँदा अर्कोले दिन नसक्ला , एकको कुरामा अर्को सहमत हुन  असक्ला, मनमा भएको कुरा पनि मन दुख्ला भनेर भन्न नसक्ला।  हामी बाहिर देख जस्तो कहाँ थियौँ र झगडा सधैँको ,साना साना कुरामा घन्टौँ लामो बाझाबाझ । कहिलेकाही सबै सही भएर नि सही भइरहेको हुँदैन नि । सधैँ कहाँ झेल्न सकिने रहेछ र न त मैले न ...